Το προσωπικό του ΚΙΕ στην Αθήνα αποτελείται από το διευθυντή, τον υποδιευθυντή και την υπεύθυνη πολιτιστικού προγράμματος. Το έργο τους κατά το ακαδημαϊκό έτος (Σεπτέμβριος – Μάιος) υποστηρίζεται από έναν Υπότροφο και φοιτητές που κάνουν την πρακτική τους άσκηση σε ετήσια βάση καθώς και από έναν ακόμα φοιτητή για την περίοδο Μάιο-Ιούνιο.
Ο Jacques Perreault σπούδασε κλασσική αρχαιολογία (B.A. και M.A) στο Université Laval (Κεμπέκ) και μετά συνέχισε διδακτορικές του σπουδές στην École Pratique des Hautes Études en Sciences Sociales στο Παρίσι. Έλαβε το διδακτορικό του στην αρχαιολογία το 1984 και την ίδια χρονιά έγινε δεκτός στην Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών ως πρώτο μέλος της από Καναδά. Το 1987 διορίστηκε διευθυντής του Καναδικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών. Επιστρέφοντας στο Κεμπέκ το 1992, δίδαξε ένα χρόνο στο Πανεπιστήμιο Concordia, πριν προσληφθεί στο Université de Montréal το 1993 ως διευθυντής του Κέντρου Κλασικών Σπουδών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2003. Από το 2014 είναι πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας του Université de Montréal.
Ο Jacques Perreault έχει συμμετάσχει σε πολλές αρχαιολογικές ανασκαφές στη Γαλλία, την Τυνησία, τη Συρία και την Ελλάδα. Σήμερα είναι συνδιευθυντής των ελληνοκαναδικών ανασκαφών στην Αρχαία Άργιλο.
Έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες δημοσιεύσεις. Τα κύρια ενδιαφέροντά του αφορούν τις επαφές μεταξύ Ελλήνων και αλλοεθνών, τις εμπορικές συναλλαγές στην αρχαία Μεσόγειο, τον ελληνικό αποικισμό και την σχετική πολεοδομία, καθώς και διάφορες πτυχές της ελληνικής παραγωγής, ιδίως της κεραμικής. Ο Jacques Perreault διορίστηκε επίτιμο μέλος της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρείας το 1987 και ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης της πόλης της Αμφίπολης το 2010.
Ο Jonathan Tomlinson είναι κάτοχος πτυχίου Χημείας (1988) και διδακτορικού τίτλου στην Αρχαιολογική Επιστήμη (1991) από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Η έρευνα του εξετάζει το εμπόριο στην Ανατολική Μεσόγειο κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού μέσω της προέλευσης της κεραμικής με συνδυασμό χημικής ανάλυσης. Ο Jonathan ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1990 ως φοιτητής στη Βρετανική Σχολή Αθηνών και επέστρεψε το 1991 για να ολοκληρώσει τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων της διατριβής του. Αρκετές διεθνείς υποτροφίες του επέτρεψαν να συνεχίσει και να επεκτείνει την έρευνά του, καθώς και να συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα στην Κνωσό, στο Παλαίκαστρο και στα Κάτω Φανά. Έκτοτε ζει στην Ελλάδα και ανέλαβε καθήκοντα Υποδιευθυντή στο ΚΙΕ το 1999.
Η Ζωή Δελήμπαση σπούδασε Κοινωνιολογία και Κοινωνική Ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο McGill στο Μόντρεαλ. Έχοντας επιλεγεί να αναλάβει την θέση Αξιωματούχου για το Πρόγραμμα Μετανάστευσης στην Πρεσβεία του Καναδά στην Αθήνα, εγκαταστάθηκε το 1979 στην Ελλάδα. Το 1995, ορίστηκε Αξιωματούχος Πολιτικών και Δημοσίων Υποθέσεων, αρμόδια για θέματα τύπου και πολιτισμού, στην Πρεσβεία του Καναδά στην Αθήνα.
Παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι την συνταξιοδότηση της από την Δημόσια Υπηρεσία του Καναδά το 2020. Έχει μεγάλη εμπειρία στην διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων στις τέχνες του θεάματος, του κινηματογράφου, της λογοτεχνίας και των εικαστικών τεχνών. Μεταξύ άλλων, ήταν υπεύθυνη για την συνεχή συμμετοχή του Καναδά στα Διεθνή Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης , στο Φεστιβάλ Αθηνών και στην Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης. Ήταν υπεύθυνη για την προβολή εκδηλώσεων και πρωτοβουλιών της Πρεσβείας του Καναδά, συμπεριλαμβανομένης και της περιοδείας στη Β. Αμερική της έκθεσης “Οι Έλληνες: Από τον Αγαμέμνονα στον Μεγάλο Αλέξανδρο”.
Δημιούργησε το πρόγραμμα “Canadian Artist’s Residency” στο Μουσείο Βορρέ στην Αθήνα, ενώ είχε ενεργό ρόλο στην δημιουργία διμερών συνεργασιών μεταξύ καναδικών και ελληνικών πανεπιστημίων. Έχει συμμετάσχει σε συνέδρια και εργαστήρια στον Καναδά και στην Ευρώπη για θέματα επικοινωνίας καθώς και για την διοργάνωση και προβολή καλλιτεχνικών εκδηλώσεων. Έχει λάβει μέρος σε διεθνείς πολιτιστικές διοργανώσεις, όπως το CINARS Biennale και η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου στο Μόντρεαλ, καθώς και στα διεθνή Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μόντρεαλ και του Τορόντο.
Μιλάει αγγλικά, γαλλικά, ελληνικά και ιταλικά.
Jacob Engstrom is a PhD candidate specializing in Aegean Bronze Age archaeology in the Department of Classics at the University of Cincinnati. His dissertation project, “Marine Style: A Contextual Approach to Pottery Production, Distribution, and Consumption in the Late Bronze Age Aegean,” takes Marine Style pottery produced on Crete and the Greek mainland during the 15th century BCE as a unit of analysis for pottery production, distribution, and consumption patterns at intra-site, inter-site, interregional, and transcultural scales.
Jacob has a decade of fieldwork and research experience in Greece, including participation in excavation, survey, and pottery study projects on the Greek mainland, Crete, the Cyclades, and the Dodecanese.
While at the CIG as Homer and Dorothy Thompson Fellow, Jacob is writing his dissertation chapter focused on Crete, which will form the basis for subsequent comparative analysis of Marine Style as shared material culture integrating data from the mainland, Kythera, the Cyclades, and the east Aegean. He is also writing his theory and methodology chapter and continuing work on three related projects.
Amanda Swaile is a fourth-year undergraduate student in History and Greek & Roman Studies at the University of Victoria. She fell in love with Greek mythology in elementary school, and has since turned that passion towards her studies and the pursuit of a career in archaeology.
She hopes to use her time at the Canadian Institute to further her understanding of Canadian archaeological work in Greece, as well as to dive deeper into her own interest in ancient Greek statuary and architecture through the context of religion and mythology.
